Column Marieke den Butter

Je zag hem voor je, die woedende medicijnman

Daar zaten we… in een oud houten huis op palen, op zo’n drie uur rijden van thuis vandaan. Alle kinderen waren mee. Onze gastvrouw maakte binnen een vuur aan. Met hout, dennenhars, lucifers en een blaasbalg duurde het niet lang of het vuur brandde knapperend. De vlammen trok‍ken ons als vanzelf naar zich toe.

Toen begon ze te vertellen. Over zendelingen die uren fietsten om dorpen met het Evangelie te bereiken. Over ingestorte bruggen en auto’s die vast kwamen te zitten. Over medicijn‍mannen met grote invloed in een dorp. Over wonderlijke uitreddingen, radicale bekeringen; en ook over terugval in animisme.

De verhalen werden het vuur in gesproken en de beelden kwa‍men eruit. Warm en levendig. Je zag hem voor je, die woeden‍de medicijnman. Ik keek om me heen. Tieners, jonge kinderen, ouderen; iedereen staarde naar hetzelfde middelpunt: het vuur met zijn dansende vlammen.